Terabajt (skrót TB), tebibajt (skrót TiB) – jednostki używane w informatyce m.in. do określania rozmiaru największych pamięci masowych, zasobów plików i baz danych. Przedrostek tera pochodzi od greckiego słowa téras oznaczającego potwora; przedrostek tebi został utworzony sztucznie (zob. przedrostek dwójkowy).
Formalnie, terabajt oznacza bilion (1012) bajtów, natomiast tebibajt to 240 ≈ 1,1 bajtów, zatem tebibajt jest jednostką nieznacznie większą od terabajta. Ze względów historycznych tebibajt jest jednostką używaną znacznie rzadziej, natomiast terabajt bywa rozumiany zarówno jako wielkość odpowiadająca formalnej definicji terabajta, jak i tebibajta.
Zgodnie ze standardem IEC 60027-2 w systemie przedrostków dwójkowych (binarnych) obowiązują zależności: 1 TiB = 1024 GiB = 1024 · 1024 MiB = 1024 · 1024 · 1024 kiB = 1024 · 1024 · 1024 · 1024 B
Powyższe przeliczenia znajdują zastosowania w określaniu rozmiaru plików i pojemności nośników danych. Natomiast w systemie przedrostków dziesiętnych SI jest następująco:
1 TB = 1000 GB = 1000 · 1000 MB = 1000 · 1000 · 1000 kB = 1000 · 1000 · 1000 · 1000 B