Jan Styczyński (ur. 16 lipca 1917 w Tarnowie, zm. 27 maja 1981 w Warszawie) – polski artysta fotografik.
Życiorys W latach 1937–1939 student Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Od 1941 roku żołnierz Armii Krajowej, ps. „Rej”, oddelegowany w 1942 do Oddziału II Komendy Głównej AK. Pracował w Wydziale Wywiadu Ofensywnego, jako kurier Referatu Wschód „WW-72” (później „Pralnia”), następnie jako szef komórki kurierskiej. Uczestnik powstania warszawskiego, dwukrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych.
Po upadku powstania przebywał na Podhalu. Do Warszawy wrócił w 1946. Pracował w PSS „Społem” i w GS „Samopomoc Chłopska”. Od 1950 poświęcił się wyłącznie fotografii. Osiąga sławę dzięki wykonywanym zdjęciom zwierząt. W 1953 wstąpił do Związku Polskich Artystów Fotografików (nr legitymacji 196). Swój dorobek artystyczny prezentował na wystawach indywidualnych, wydał też szereg autorskich albumów fotograficznych.
Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Publikacje książkowe Zwierzęta przed obiektywem, Wydawnictwo Arkady, Warszawa 1957. Idzie kot, zdjęcia J.Styczyński, tekst S.