Po wojnie kopalnie pracowały pod szyldem Kopalnie Rudy Żelaza i Topików Rejon Borek w Borku. Do 1950 roku działały kopalnie w Poczesnej („Ludwik”), w Michałowie („Jan”), Hucie Starej A („Maszynowy II”, „Tadeusz I”), Jastrzębiu („Józef”), Włodowicach („Jan-Włodowice”) i Żarkach („Żarki”). Średnia produkcja roczna z wszystkich kopalń w tych latach wynosiła około 200 tysięcy ton. W 1950 roku przedsiębiorstwo zatrudniało 2177 osób, w tym 189 pracowników umysłowych. Na początku lat 50. w regionie utworzono dwa przedsiębiorstwa górnicze: Kopalnia Rud Żelaza „Nowa Wieś” i Kopalnia Rud Żelaza „Osiny”. W 1955 roku przedsiębiorstwa połączyły się i powstała KRŻ „Osiny” działająca do 1985 roku. W 1962 roku przedsiębiorstwo zatrudniało 4812 pracowników.
W 1963 roku pod „KRŻ Osiny” podlegały następujące kopalnie: „Dębowiec” w Dębowcu, „Rudniki” koło Zawiercia, „Tadeusz I” w Hucie Starej A, „Tadeusz II” w Nowej Wsi, „Teodor” w Osinach, „Szczekaczka” w Brzezinach i „Żarki” w Żarkach. Oprócz wymienionych kopalni na terenie gminy działały kopalnie w Sobuczynie („Aleksander” i „Włodzimierz”). W 1911 roku mieszkańcy Poczesnej wystarali się by symbole ich pracy, dwa skrzyżowane kilofy, zostały umieszczone na ołtarzu głównym kościoła parafialnego w Poczesnej.