Farradijja (arab. الفرّاضية) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Safedu w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej, po ataku Sił Obronnych Izraela w dniu 1 lutego 1949.
Położenie Farradijja leżała u podnóża masywu góry Meron, na granicy Dolnej Galilei i Górnej Galilei, w odległości 8 km na południowy zachód od miasta Safed. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 1974,7 ha. We wsi mieszkało wówczas 670 osób.
własność gruntów powierzchnia gruntów (hektary) Arabowie 1522,8 Żydzi 0 publiczne 451,9 Razem 1974,7
Rodzaj użytkowanych gruntów hektary uprawy oliwek 70,3 uprawy nawadniane 118,2 uprawy zbóż 418,3 nieużytki 1435,7 zabudowane 2,5
Historia W okresie panowania rzymskiego w miejscu tym istniała żydowska wieś nazywana Parod. W 1596 Farradijja była dużą wsią, liczącą 237 mieszkańców, którzy utrzymywali się z upraw pszenicy, jęczmienia, oliwek, owoców, oraz hodowli kóz i uli.
W okresie panowania Brytyjczyków Farradijja była średniej wielkości wsią. We wsi była szkoła podstawowa dla chłopców.