Liczby względnie pierwsze – relacja między liczbami naturalnymi i innymi całkowitymi, definiowana przez podzielność. Największy wspólny dzielnik liczb względnie pierwszych wynosi jeden. Symbolicznie:
W przypadku dwóch liczb używa się też znaku prostopadłości:
Szybkim sposobem określenia, czy dwie liczby są względnie pierwsze jest algorytm Euklidesa. Funkcja Eulera dodatniej liczby całkowitej jest liczbą liczb naturalnych między a , które są względnie pierwsze z .
Zbiory o więcej niż dwóch elementach mogą mieć własność względnej pierwszości parami – kiedy każde dwie różne liczby są względnie pierwsze: . Względna pierwszość całego zbioru jest logicznie słabsza od tej parami; przykładowo liczby ze zbioru są względnie pierwsze, ale nie są względnie pierwsze parami, ponieważ .
Relację względnej pierwszości definiuje się też w algebrze abstrakcyjnej, w kontekście niektórych pierścieni, co opisuje dalsza sekcja.
Przykłady Liczby i są względnie pierwsze, ale i nie są, gdyż obie są podzielne przez . Liczba jest względnie pierwsza z każdą liczbą całkowitą. Liczby , i są względnie pierwsze, ale nie są parami względnie pierwsze (najmniejsza wspólna wielokrotność tych liczb wynosi , a nie ). Poniższa tabela zaznacza względną pierwszość liczb z zakresu : +