W 1897, mając poparcie opinii publicznej, zdecydował o podjęciu interwencji greckiej po stronie powstańców kreteńskich, kierując na Kretę początkowo jedynie flotę, a następnie także pozostałe formacje wojskowe. Po klęsce Grecji w wojnie ustąpił. Nie stracił jednak całej popularności. Jego Partia Narodowa wygrała wybory jeszcze dwukrotnie; za każdym razem Dilijanis ponownie stawał na czele rządu (1902-1903 i 1904-1905).
Zginął zasztyletowany przez hazardzistę Jerakarisa, oburzonego z powodu podjętych przez jego rząd kroków wymierzonych w gry hazardowe.
Przypisy
Kategoria:Greccy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Premierzy Grecji Kategoria:Odznaczeni Orderem Guadalupe Kategoria:Zamordowani szefowie rządów Kategoria:Urodzeni w 1826 Kategoria:Zmarli w 1905 Kategoria:Ofiary zabójstw w Grecji