Strategia aliantów przewidywała nawet możliwość, że po jego zdobyciu zapasy mogłyby dotrzeć tam bezpośrednio z USA do Francji, omijając Anglię.

Inne porty przy Kanale La Manche to Saint-Malo, Lorient i Saint Nazaire w Bretanii oraz Cherbourg i Hawr w Normandii (która ostatecznie zostanie wybrana jako obszar rozpoczęcia inwazji). Operacja Sledgehammer mająca na celu zdobycie Cherbourga była rozważane przez aliantów już w 1942 r., ale została anulowana po katastrofalnym rajdzie na Dieppe. Zdecydowano wtedy, że bezpośredni atak na port od strony morza nie wchodzi w grę.

Jednak Niemcy, zdając sobie z tego sprawę, zaczęli budować fortyfikacje wokół portów, korzystając z pracy członków Organizacji Todt, w ramach koncepcji Wału Atlantyckiego. Niektóre z tych portów były również głównymi bazami U-Bottów, zbudowano więc dla nich żelbetonowe stanowiska odporne na bomby, które przetrwały wszystkie alianckie naloty.

Preludium Wkrótce po inwazji na Normandię na francuskim wybrzeżu zostały rozmieszczone sztuczne porty. Niestety dla aliantów, jeden z nich został zniszczony po niecałych dwóch tygodniach. Po tym wydarzeniu część zapasów była wyładowywana bezpośrednio na plaże, ale proces ten był bardzo zbyt mało wydajny. Wojska inwazyjne potrzebowały aż 26 tys.