Zgodnie ze swoją doktryną wojskową, Amerykanie próbowali wykorzystać przewagę w sile ognia artyleryjskiego i panowanie w powietrzu, aby zmiękczyć siły obrońców umocnionych w bunkrach i starych zabudowaniach portowych. Elementy wyspecjalizowanej brytyjskiej 79 Dywizji Pancernej udzieliły Amerykanom wsparcia w ataku na największy z fortów w Breście, Fort Montbarey. Wyposażone w miotacze płomieni czołgi Churchill Crocodile wraz z amerykańską piechotą szturmowały go aż trzy dni.
Walki były niezwykle intensywne, atakujący żołnierze przemieszczali się od domu do domu, dochodziło do walki wręcz. Zabytkowe zabudowania starego miasta w Breście zostały praktycznie zrównane z ziemią, pozostawiając tylko nieliczne, średniowieczne, kamienne fortyfikacje.
Gen. Ramcke poddał miasto Amerykanom 19 września 1944 po uczynieniu instalacji portowych niezdatnymi do użytku. Nie zostały one naprawione na czas, aby wspomóc wysiłek wojenny aliantów w Normandii, jak się spodziewano. Do tego czasu Paryż został już wyzwolony przez armie alianckie, a w Holandii rozpoczęła się operacja Market Garden.