Lew Anatolewicz Władimirski, Лев Анатольевич Владимирский (ur. w Gurjewie, zm. 7 września 1973 w Moskwie) – radziecki admirał.
Życiorys Zaciągnął się do Armii Czerwonej jako ochotnik podczas rosyjskiej wojny domowej i walczył przeciwko islamskim powstańcom w Turkiestanie, później w 1921 roku ponownie się zgłosił jako ochotnik tym razem do marynarki wojennej.
W 1925 roku Władimirski ukończył Akademię Marynarki Wojennej im. Michaiła Frunzego, w 1927 roku studiował na specjalnych kursach dla oficerów dowódczych oraz na Akademii Wojskowej Sztabu Generalnego w 1952 roku.
Władimirski służył na okrętach działających na Morzu Czarnym i Azowskim jako nawigator, obserwator dowódczy, artylerzysta i starszy zastępca dowódcy niszczyciela. Od 1932 roku dowodził niszczycielem eskortowym, niszczycielem, liderem, a od 1937 roku służył jako szef sztabu brygady krążowników i oficer operacyjny brygady krążowników. Na początku 1938 roku służył na francuskim statku transportowym „Bonifacio”, który dostarczał broń i amunicję dla hiszpańskich komunistów w ostatnich fazach hiszpańskiej wojny domowej.