Petabajt (skrót PB), pebibajt (skrót PiB) – jednostki używane w informatyce głównie do określania największych posiadanych przestrzeni dyskowych, zasobów plików milionów użytkowników określonego serwisu internetowego lub baz danych gromadzących informacje z zasobów całego Internetu.
Formalnie, petabajt oznacza biliard (1.000.000.000.000.000 = 1015) bajtów, natomiast pebibajt (zgodnie z zaleceniami IEC) – 250, czyli 1.125.899.906.842.624 = 10245 bajtów. Ze względów historycznych pebibajt jest jednostką używaną znacznie rzadziej, natomiast petabajt bywa rozumiany zarówno jako wielkość odpowiadająca formalnej definicji petabajta, jak i pebibajta.
Zgodnie ze standardem IEC 60027-2 w systemie przedrostków dwójkowych (binarnych) obowiązują zależności: 1 PiB = 1024 TiB = 1024 · 1024 GiB = 1024 · 1024 · 1024 MiB = 1024 · 1024 · 1024 · 1024 kiB = 1024 · 1024 · 1024 · 1024 · 1024 B
natomiast w systemie przedrostków dziesiętnych SI: 1 PB = 1000 TB = 1000 · 1000 GB = 1000 · 1000 · 1000 MB = 1000 · 1000 · 1000 · 1000 kB = 1000 · 1000 · 1000 · 1000 · 1000 B