Jan (Janusz) Dobsch ps. Mały Janek (ur. 5 września 1922 w Warszawie, zm. 13 sierpnia 1944) – harcerz, podchorąży Armii Krajowej. Dowódca plutonu 238 w Zgrupowaniu „Żmija”, zginął w trakcie powstania warszawskiego w Puszczy Kampinoskiej.
Życiorys Był absolwentem Gimnazjum im. A. Mickiewicza w Warszawie, oraz harcerzem III Warszawskiej Drużyny Harcerskiej im. ks. Józefa Poniatowskiego. 7 września 1939 wyszedł wraz z grupą harcerzy z Warszawy, zaciągając się pod dowództwem drużynowego Jerzego Kłossowskiego, do Samodzielnej Kompanii Przeciwczołgowej z Grodna, biorąc udział w bitwie pod Kockiem. Wzięty do niewoli i osadzony w obozie w Radomiu, został wraz Kłossowskim zwolniony w październiku 1939.
Po powrocie do Warszawy podjął działalność w odtwarzaniu konspiracyjnych struktur III Warszawskiej Drużyny Harcerskiej, występującej jako Hufiec „Trzy Krzyże”, pod kierunkiem Stanisława Broniewskiego „Michał Howerla”. W 1940 dowodził zastępem w drużynie.
W 1942 lub 1943 został skierowany na kurs Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty „Agrikola”, który ukończył w stopniu kaprala podchorążego. Tam został zwerbowany przez instruktora szkoły rtm. Adama Rzeszotarskiego „Junosza” do oddziałów Obwodu Żoliborz ZWZ-AK.