Ignacy Orzechowski (właśc. Nusenbaum) pseud. Świerk, Stefek, Bronek (ur. 1 grudnia 1900 w Winiarach w powiecie pińczowskim, zm. 1 października 1969 w Warszawie) – działacz komunistyczny, kierownik Centralnej Techniki KPZU, zastępca kierownika Centralnej Techniki KPP, sekretarz okręgowy MOPR w Krakowie i Łodzi, historyk, nauczyciel, funkcjonariusz MBP.
Życiorys Syn Emila i Adeli, od 1911 mieszkał z rodziną w Sosnowcu. W 1917 został nauczycielem, rok później wstąpił do Poalej Syjon, lewicowy działacz tej partii, od 1919 działacz związków zawodowych, sekretarz ich lokalnych zarządów w Sosnowcu. W 1921 wstąpił do KPRP/KPP. III 1922-III 1923 odbywał służbę wojskową w Będzinie. W 1924 został sekretarzem zagłębiowskiego Okręgowego Biura Żydowskiego KPRP. Od 1926 członek Komitetu Okręgowego (KO) KPP w Zagłębiu Dąbrowskim i działacz Stowarzyszenia Wolnomyślicieli Polskich. W 1928 był kandydatem do Sejmu z komunistycznej listy Jedności Robotniczo-Chłopskiej w okręgu Będzin-Zawiercie i prowadził akcję wyborczą wraz z późniejszym komunistycznym posłem Wacławem Rożkiem. Z powodu poszukiwania listami gończymi przez policję opuścił Zagłębie i latem 1928 został zastępcą kierownika Centralnej Techniki KPP, a w listopadzie 1929 - kierownikiem Centralnej Techniki KPZU. Od sierpnia 1931 sekretarz krakowskiego, a następnie łódzkiego okręgu MOPR.