Józef Pilarczyk (ur. 21 marca 1909 w Hermanowicach k. Cieszyna, zm. 5 września 1978 w Katowicach) – polski inżynier metalurg, profesor Politechniki Śląskiej.
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej, był synem Pawła i Marii z Ostrożków. W 1928 ukończył gimnazjum matematyczno-przyrodnicze w Cieszynie, następnie studiował na Wydziale Hutniczym Akademii Górniczej w Krakowie, który ukończył w 1933 z dyplomem inżyniera metalurga. Po studiach pracował w zawodzie inżyniera.
W 1945 był jednym z organizatorów Instytutu Spawalnictwa w Gliwicach, z którym związał się zawodowo; pełnił funkcję zastępcy dyrektora ds. naukowych (1945–1958), dyrektora naczelnego (1958–1967), przewodniczącego Rady Naukowej (od 1967 do końca życia).
W 1948 został wykładowcą Politechniki Śląskiej. W latach 1951–1969 kierował Katedrą Spawalnictwa, od 1954 jako docent, następnie profesor nadzwyczajny (1962); w 1972 został profesorem zwyczajnym, w roku akademickim 1968/1969 pełnił funkcję prorektora.
Po wojnie był członkiem kolejno PPS i PZPR;