Przeżywający konflikt tragiczny Judym mimo szczerej miłości do niej dochodzi do wniosku, iż szczęście wynikające z miłości i posiadania rodziny znieczuli go na cudze cierpienie.
Po wyjeździe do Zagłębia Dąbrowskiego lekarz na własne oczy widzi ciężkie warunki pracy górników. Przeświadczony o konieczności pomocy innym bohater przeżywa równocześnie coraz większy ból spowodowany rozłąką z ukochaną. Na końcu książki dokonuje ostatecznego wyboru – rezygnuje z osobistego szczęścia i porzuca Joannę, aby móc w całości poświęcić swoje życie potrzebującym.
Analiza W literaturoznawstwie Judym traktowany jest zwykle jako działacz społeczny ektremalnie skupiony na misji ulepszania świata. Jego działania są zakorzenione w kompleksie niższości, zrodzonym i rozwiniętym na fundamencie dysfunkcyjnego wychowania z ojcem alkoholikiem, a później z ciotką, prostytutką. Niechęć do rodzinnego dziedzictwa czyni z Judyma człowieka głęboko wypartego emocjonalnie, niezdolnego do radzenia sobie z życiem i relacjami uczuciowymi. Zrozumienie tych trudności pomaga czytelnikowi dostrzec wyobcowanie i motywacje bohatera, które chciałby uznać za „spłatę długu” wobec grupy społecznej, z której pochodzi.
Przypisy
Kategoria:Postacie z utworów Stefana Żeromskiego Kategoria:Fikcyjni lekarze