W wyborach parlamentarnych w 2019 z ramienia Europejskiej Solidarności bez powodzenia ubiegał się o mandat deputowanego do Rady Najwyższej Ukrainy. Kilka miesięcy później zastąpił w Radzie Najwyższej Irynę Łucenko, która zrzekła się mandatu (Wjatrowycz został zaprzysiężony 3 grudnia 2019).
Publikacje Monografie Сотенний „Бурлака” (2000) Рейди УПА теренами Чехословаччини (Lwów, 2001) Армія безсмертних. Повстанські світлини (Lwów, 2002) Ставлення ОУН до євреїв: формування позиції на тлі катастрофи (Lwów, 2006) Польсько-українські стосунки в 1942–1947 роках у документах ОУН та УПА (redakcja) (Lwów, 2011) Друга польсько-українська війна. 1942–1947 (Kijów, 2011; оновлене видання: 2012) Історія з грифом „Секретно” (Kijów, 2011) Історія з грифом „Секретно”: Нові сюжети (Kijów, 2012)
Prace zbiorowe В. В’ятрович, Р. Грицьків, І. Дерев’яний, Р. Забілий, А. Сова, П. Содоль. Українська Повстанська Армія: історія нескорених (Lwów 2008) (wersja elektroniczna)
Publikacje w języku polskim Druga wojna polsko-ukraińska 1942–1947, z ukr. przeł. Mirosław Iwanek, Warszawa: Archiwum Ukraińskie & MAG 2013.
Odznaczenia i nagrody Krzyż Iwana Mazepy (2009)Dekret Prezydenta Ukrainy Nr 1100/2009 «Про відзначення державними нагородами України». Nagroda im.