Po rewolucji lutowej i obaleniu caratu został przewodniczącym komitetu żołnierskiego szkoły motorzystów. V 1917-III 1918 członek Piotrogrodzkiej Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich. Wstąpił do RKP(b). Uczestnik I Zjazdu Związku Wojskowych Polaków w Piotrogrodzie w czerwcu 1917 jako przedstawiciel PPS-Lewicy. Brał udział w zajęciu Pałacu Zimowego wraz z marynarzami Floty Bałtyckiej, a następnie 11 grudnia 1917 w stłumieniu powstania junkrów w Piotrogrodzie. 1 grudnia 1917-III 1918 sekretarz Wydziału Demobilizacyjnego Komisariatu Polskiego przy Ludowym Komisariacie do spraw Narodowości. W marcu 1918 był organizatorem kursów instruktorskich polskich komunistycznych formacji wojskowych. W sierpniu 1918 został komisarzem specjalnym oddziału granicznego w Toroszyno w guberni pskowskiej. Od 16 stycznia 1919 kierownik Wydziału Werbunkowego Wojskowej Rady Rewolucyjnej Zachodniej Dywizji Strzelców. 29 stycznia 1919 został zastępcą członka Centralnego Komitetu Wykonawczego (CKW) grup KPRP w Rosji;