Następnie otrzymał od władz część kościelnych gruntów rolnych i jako gospodarz został wzorem dla sąsiadów. W 1836 r. zasadził przy cmentarnym murze 20 lip z warunkiem, żeby tam rosły oraz potężniały swobodnie przez co najmniej 100 lat. Dzięki jego staraniom zostało zasadzono wiele drzew i krzewów w okolicy miast Hronov, Náchod itd. mały|lewo|250px|Pomnik J. Regnera w Havlovicach Kierował się hasłem „Chleb dla ubogich i rozsądna edukacja ludowa”. Dlatego w 1835 r. wynajął i uruchomił kopalnię w miejscowości Žďárky. W taki sposób zapewnił chleb oraz wynagrodzenia dla bezrobotnych i ubogich.

W szkole był dobrym nauczycielem. Nie uczył tylko religii, ale pamiętał również o przyszłości swoich uczniów. W wolnym czasie uczył ich gospodarki rolnej, włącznie z informacjami o pszczołach i o pszczelarstwie.

Niestety w 1845 r. został mianowany dziekanem w Náchodzie. Drugie działanie w tym mieście przyniosło największe owoce jego konstruktywnej pracy. Wraz z Ottą Erichiem, gospodarczym radą grodowym, był fundatorem szkół przędzalniczych, dla których zapewnił poparcie rządu, gmin oraz pojedynczych ludzi majętnych. Jednocześnie starał się o zbyt ich tkanin lnianych.