Od 1980 działał w „Solidarności”. Organizował struktury podziemne związku po wprowadzeniu stanu wojennego. Był redaktorem „Informatora Ziemi Zamojskiej”. W październiku 1985 został tymczasowo aresztowany za działalność opozycyjną. Był przetrzymywany w Areszcie Śledczym Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Zamościu, więzieniu mokotowskim i Zakładzie Karnym w Zamościu. W styczniu 1986 został zwolniony ze względu na stan zdrowia. W maju 1986 Sąd Rejonowy w Zamościu skazał go na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrok ten został w grudniu tego samego roku uchylony przez Sąd Wojewódzki w Zamościu, który umorzył postępowanie z powodu przedawnienia karalności. Od 1985 do 1989 był pozbawiony pracy.
W czerwcu 1989 został wybrany z ramienia Komitetu Obywatelskiego do Senatu I kadencji. Reprezentował województwo zamojskie. Zasiadał w Komisjach Polityki Społecznej i Zdrowia, Gospodarki Narodowej oraz Praw Człowieka i Praworządności.