SD, pozostawionej na terenach zajętych przez Armię Czerwoną, aby prowadzić zadania dywersyjno-wywiadowcze. Po zakończeniu wojny służył w centrali wywiadu na Łubiance, wyjeżdżając często z zadaniami za granicę. Na początku lat pięćdziesiątych służył w Rumunii, nadzorując tam działania miejscowych organów wywiadowczych. W czerwcu 1956 roku Sacharowski, zastąpił Aleksandra Siemionowicza Paniuszkina, byłego ambasadora ZSRR w Waszyngtonie (USA), na stanowisku szefa Pierwszego Zarządu Głównego Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego, czyli wywiadu zagranicznego, na tym stanowisku pozostał aż do 15 lipca 1971 roku, kiedy zastąpił go generał porucznik Fiodor Mortin.
W 1975 roku został odsunięty od służby, za swoje zasługi został odznaczony wieloma orderami i medalami, m.in.