Zoja Iwanowna Woskriesienska (ros. Зо́я Ива́новна Воскресе́нская), znana też pod nazwiskiem męża jako Zoja Iwanowna Rybkina (ros. Зо́я Ива́новна Ры́бкина, ur. w mieście Uzłowaja, zm. 8 stycznia 1992 w Moskwie) – wieloletnia funkcjonariuszka INO OGPU/NKWD/KGB, pułkownik bezpieczeństwa. W 1956 roku po przejściu na emeryturę została pisarką, zajmującą się głównie twórczością skierowaną do dzieci.
Życiorys Urodziła się w rodzinie zastępcy naczelnika stacji Uzłowaja, uzyskała wykształcenie średnie. Po wojnie domowej w Rosji i przejęciu władzy przez bolszewików, znalazła zatrudnienie jako bibliotekarka w Smoleńsku, w tamtejszej siedzibie Czeka, gdzie pracowała do 1922 roku. W następnych latach pracowała w kolonii karnej dla młodocianych i w komitecie rejonowym RKP(b)/WKP(b).
W 1928 roku przeniosła się wraz z mężem do Moskwy, rozwiodła się i w sierpniu 1929 rozpoczęła służbę w INO OGPU na Łubiance. W 1929 wstąpiła do Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (bolszewików).