W ramach Rejonu 2 – Marymont Obwodu Żoliborz ZWZ-AK, od początku 1944, dowodził plutonem 225. 1 lutego 1944 w trakcie przygotowywania akcji wspierającej działania dywersyjne oddziału DB „17", został z grupą żołnierzy zaatakowany przez Niemców przy magazynie broni na Bielanach. W trakcie ucieczki został ciężko raniony. Leczył się początkowo w szpitalu, a następnie w domu w Śródmieściu.
Tam, po wybuchu powstania z niezaleczoną raną przyłączył się do Zgrupowania „Chrobry II”, gdzie był żołnierzem kompanii rezerwowej. Po powstaniu przebywał w niewoli. Po powrocie do Polski na przełomie 1945 i 1946 zachorował na zapalenie wsierdzia. Zmarł w domu w 1947.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Harcerze Kategoria:Podchorążowie Armii Krajowej Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 1947 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie