Występują na nich: rosiczka okrągłolistna i pośrednia, bagno zwyczajne, wełnianki i żurawina. Osuszanie gruntów spowodowało, że wiele z nich porośniętych jest bagiennymi borami sosnowymi i brzeźniakami. Na piaszczystych terenach parku występują murawy szczotlichowe. Pokrywa je szczotlicha siwa. Na bardziej żyznych siedliskach występują bogate florystycznie łąki, gdzie spotkać można pełnika europejskiego. Z rodziny jaskrowatych występują też: przylaszczka pospolita, orlik pospolity oraz sasanka łąkowa.
Lasy zajmują obecnie ponad 60% powierzchni parku. Część to lasy sadzone na gruntach porolnych. Zazwyczaj są to bory sosnowe lub lasy mieszane z udziałem dębu, buka, sosny i świerka. W runie kwaśnych lasów dębowo-bukowych występuje turzyca pigułkowata, kłosówka miękka oraz orlica pospolita. Inne formy leśne to olszyny bagienne, łęgi i grądy oraz buczyny. Spotka się tu m.in.: perłówkę jednokwiatową, kostrzewę leśną, żywiec cebulkowy. Na ubogich glebach stromych zboczy i grzbietów wzniesień występuje buczyna kwaśna z kosmatką owłosioną i turzycą pigułkowatą w runie i często z dobrze wykształconą warstwą mchów.
Fauna Różnorodność siedlisk Ińskiego Parku Krajobrazowego powoduje olbrzymie bogactwo tutejszej fauny.
W wodach jezior Pojezierza Ińskiego żyje m.in.