XX wieku, choć muzyka sprzed 1955 roku dominuje w muzyce nostalgicznej zwanej „adult standards” (1955 uznawany jest za rok narodzin rock’n’rolla). Jednakże termin ten nie jest jednoznaczny dla fanów ówczesnej muzyki tanecznej.
Format „oldies” nazywany jest czasem „golden oldies” (po serii płyt o tej nazwie sprzedawanej przy pomocy częstych reklam telewizyjnych) – ten termin jednak odnosi się wyłącznie do muzyki z lat 50. i 60. XX wieku Stacje radiowe „oldies” zazwyczaj odtwarzają utwory takich artystów jak np. Elvis Presley, Chuck Berry, The Beatles, The Beach Boys, The Supremes, The Four Seasons i Sam Cooke, jak również utwory typu doo wop, rockabilly, surf rock, rock and roll i bubblegum rock. Repertuar stacji „oldies” obejmuje również piosenki nagrywane dla Motown Records, powstałe w okresie brytyjskiej inwazji czy wykonywane przez wczesne girlsbandy i piosenkarzy teen idol.
Większość tradycyjnych stacji „oldies” ogranicza listę utworów odtwarzanych na antenie do nie więcej niż 300, opierając się na strategii, że przeciętny słuchacz będzie słuchał ich stacji, o ile będzie znać przeboje. Wadą tej koncepcji jest niekończące się powtarzanie tych samych utworów.