Kolejny album – Freak Show (1997) miał nieco mocniejsze brzmienia, ale nie odniósł tak wielkiego sukcesu, jak pierwsza płyta, pomimo wielkiej popularności singla Freak. W tym czasie Daniel Johns nie potrafił poradzić sobie ze sławą – jak przyznał po latach, cierpiał na anoreksję i myślał o popełnieniu samobójstwa.
Ich trzeci album, Neon Ballroom (1999) rozchodził się równie dobrze, jak dwa poprzednie. Większość piosenek została napisana, gdy Daniel Johns cierpiał na anoreksję, więc odzwierciedlające uczucia i myśli artysty teksty były dosyć specyficzne. Na albumie udziela się znakomity australijski pianista, David Helfgott.
Diorama to czwarty album, wydany w roku 2002. Został on wyprodukowany przez Kanadyjczyka Davida Bottrilla i Daniela Johnsa. W projekt zaangażowano orkiestrę smyczkową z Sydney, nadając mu zupełnie inne brzmienie niż pozostałe albumy.
Od 2003 roku zespół nie koncertuje (z powodu choroby wokalisty), jednakże oficjalnie nie zakończył jeszcze działalności. Reaktywował się 29 stycznia 2005 roku na koncert WaveAid, z którego dochód został przeznaczony na ofiary tsunami.
Obecnie Daniel Johns współpracuje z australijskim artystą grającym muzykę elektroniczną Paulem Macem.