Na zachodzie stopniowo przechodzą w Kotlinę Kłodzką.
Środkowa część wzgórz ma charakter wyraźnego grzbietu z kulminacją Sarnicy (552 m n.p.m.), od którego na północny zachód aż po Jaszkową Górną ciągnie się drugi prostopadły grzbiet wzgórz z kulminacjami Klekotki (536 m n.p.m.), Brzanki (536 m n.p.m.) i Szubienicznej (412 m n.p.m.). Zbocza Wzgórz Rogówki są niezbyt strome, a linia grzbietowa nieregularna. Najbardziej na północny wschód wysunięta jest kulminacja Stróży (507 m n.p.m.), a na zachód – Sośniny.
Budowa geologiczna Wzgórza Rogówki leżą w obrębie Masywu kłodzko-złotostockiego, a niewielkie fragmenty na południu i wschodzie do metamorfiku Lądka i Śnieżnika. Zbudowane są z różnych odmian granitoidów, głównie z granodiorytów amfibolowych, podrzędnie granitów, monzodiorytów i tonalitów. W obrębie granitoidów występują różnej wielkości płaty skał metamorficznych – hornfelsów, łupków hornfelsowych, gnejsów migmatycznych, które stanowią fragmenty stropu intruzji. W obrębie granitoidów występują żyły aplitów i lamprofirów oraz strefy kataklazy i mylonityzacji.