Aszurbanipal przedstawiony jest jako bogobojny władca-budowniczy świątyni, niosący na głowie kosz z ziemią do rytualnego uformowania pierwszej cegły. Ten właśnie sposób przedstawiania władcy szczególnie rozpowszechniony był w południowej Mezopotamii w drugiej połowie III tys. p.n.e., później jednakże zaniknął. Ponowne pojawienie się tego motywu w czasach Aszurbanipala było być może próbą nawiązania przez tego władcę do tradycji wielkich królów Sumeru żyjących dwa tysiące lat przed nim. Przyjętą praktyką za czasów panowania tychże królów było umieszczanie w fundamentach lub ścianach wznoszonych przez nich świątyń depozytów fundacyjnych, mających często formę figurek przedstawiających ich samych jako budowniczych niosących na głowie kosz z ziemią. Jedna z takich figurek odkryta być mogła w trakcie zakrojonych na szeroką skalę prac budowlanych Aszurbanipala w miastach Babilonii, stając się inspiracją dla wizerunku na jego steli.
Płaskorzeźbie na steli towarzyszy inskrypcja zapisana pismem klinowym w języku akadyjskim. Umieszczona jest ona w tle wokół wizerunku króla, częściowo na jego postaci oraz z tyłu zabytku. Inskrypcja ta dotyczy odbudowy sanktuarium boga Ea znajdującego się w kompleksie świątynnym E-sagila boga Marduka w Babilonie.
Zobacz też stela Aszurbanipala z Borsippy stela Szamasz-szum-ukina
Przypisy
Kategoria:Asyryjskie zabytki Kategoria:Zabytki starożytne w British Museum Aszurbanipala