Hermandady pełniły zarówno funkcje policyjne jak i celne, sądownicze oraz gospodarcze i broniły autonomii miast i wiosek.
thumb|Tabliczka z nazwą ulicy Hermandad w holenderskim mieście Enschede upamiętniająca średniowieczne hiszpańskie bractwa samoobrony przed rabusiami
W późniejszym czasie hermandady stały się szczególnie popularne w Kastylii, gdzie w XIV i XV wieku odegrały znaczącą rolę w trakcie kolejnych wojen domowych. W ich trakcie bowiem anarchia szlachecka zagrażała w sposób szczególny miastom i mniejszym, niezależnym osadom, które padały ofiarą grabieży lub – co gorsza – bywały podporządkowywane lokalnym magnatom. Sytuacja taka wystąpiła np. w czasie małoletności Alfonsa XI, gdy o władzę w państwie walczyły zwalczające się koterie dworskie i magnackie. Wówczas po raz pierwszy miasta i wsie Kastylii powołały na Kortezach w Burgos Hermandad General, której celem było zapewnienie obrony ich niezależności (1315). Jednak po dojściu Alfonsa XI do pełnoletności, energiczny król niemal od razu postanowił o rozwiązaniu Hermandady, która mogła stać się ośrodkiem antycentralistycznej opozycji.