Wołodymyr Kosyk (ukr. Володимир Косик; ur. 26 listopada 1924 w Wacowicach k. Drohobycza, zm. 12 czerwca 2017 w ParyżuПомер відомий український історик Володимир Косик ukr.) – ukraiński historyk. Zajmował się problematyką sowieckich obozów koncentracyjnychEntwicklungsphasen des Konzentrationslagersystems in der UdSSR, 1981. oraz dziejami Ukrainy w okresie II wojny światowej.

Życiorys Urodzony w rodzinie chłopskiej. W Drohobyczu ukończył szkołę średnią. Pod koniec wojny został wywieziony do wschodniej części III Rzeszy. W 1946 roku z radzieckiej strefy okupacyjnej przedostał się do zachodnich Niemiec. Studiował w Monachium i Sorbonie, gdzie się doktoryzował. Należał do Stowarzyszenia Ukraińskiej Młodzieży i do OUN-BPer A. Rudling, The OUN, the UPA and the Holocaust..., s. 56, przyp.196.. Wykładał na Wolnym Uniwersytecie Ukraińskim w Monachium, a później także na Sorbonie (z czasem na uniwersytecie Paryż-3), gdzie był wykładowcą historii Ukrainy. Po uzyskaniu niepodległości przez Ukrainę w 1991 roku pracował na uniwersytetach w Kijowie, Iwano-Frankiwsku, Tarnopolu, Lwowie i Drohobyczu. Jest honorowym dyrektorem Centrum Badań Ruchu Wyzwoleńczego we Lwowie. W 1957 roku przewodniczył misji Antybolszewickiego Bloku Narodów na Tajwanie.