Autor pięciu symfonii (Trzecia powstała na zamówienie Fundacji Siergieja Kusewickiego). Międzynarodowy rozgłos przyniosło mu oratorium „Yunus Emre” do tekstów średniowiecznego tureckiego poety-mistyka Yunusa Emrego. Kompozycja ta została wykonana m.in. przez Orkiestrę NBC pod dyrekcją Leopolda Stokowskiego w siedzibie ONZ w Nowym Jorku w 1958, a 4 września 1991 w Castel Gandolfo w obecności Jana Pawła II. W swoim języku muzycznym łączył tradycje europejską z inspiracją poezją suficką i muzyką derwiszy wirujących ().
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych) thumb|Adnan Ahmet Saygun (1915) Utwory orkiestowe Symfonia nr 1 op. 29 - 1953 Symfonia nr 2 op. 30 - 1958 Symfonia nr 3 op. 39 - 1960 Symfonia nr 4 op. 53 - 1974 Symfonia nr 5 op. 70 - 1985 Koncert fortepianowy nr 1 op. 34 - 1958 Koncert fortepianowy nr 2 op. 71 - 1985 Koncert skrzypcowy op. 44 - 1967 Koncert altówkowy op. 59 - 1977 Koncert wiolonczelowy op. 74 - 1987
Opery „Özsoy” op. 9 (pol. Prawdziwe pochodzenie) - 1934 „Taşbebek" op. 11 (pol. Kamienna lalka) - 1934 „Kerem” op. 28 - 1953 „Köroğlu” op. 52 (pol. Syn ślepca) - 1973 „Gılgameş” op. 65 (pol. Gilgamesz) - 1983 Oratorium op. 26 „Yunus Emre” - 1942 Beş türküsü (pol. Pięć pieśni ludowych) op. 41 na bas i orkiestrę - 1968