Ibis łysy (Geronticus calvus) – gatunek dużego ptaka z rodziny ibisów (Threskiornithidae), zamieszkujący klifowe brzegi i wyżyny Afryki Południowej (RPA, Lesotho i Eswatini). Obecnie gatunek ten jest bliski zagrożenia wyginięciem; został objęty programem intensywnej ochrony. Jest to gatunek monotypowy.
Morfologia thumb|240px|Ibis łysy w locie Wygląd zewnętrzny Całkowicie naga, jasna skóra na głowie (od czego wzięła się nazwa gatunkowa) z czerwoną plamą na wierzchu, czerwonym dziobem i obwódką oka. Upierzenie reszty ciała czarne z granatowym połyskiem, na środku skrzydła ciemnobrązowo-fioletowa plama. Nogi podobnie jak dziób – czerwone. Dymorfizm płciowy nie jest widoczny. Rozmiary długość ciała ok. 80 cm. Masa ciała ok. 1,3 kg.
Środowisko Zamieszkuje tereny stepowe i półpustynne z niedostępnymi skałami i klifami, na których się gnieździ. Preferuje obszary położone na wysokości 1200–1850 m n.p.m.
Pożywienie Chrząszcze, gąsienice, szarańczaki i inne bezkręgowce, a także drobne ssaki, jaszczurki czy ptaki – często w formie znalezionej padliny.
Lęgi thumb|240px|Ibis łysy w gnieździe z pisklęciem Okres lęgów Rozpoczyna się na przełomie sierpnia i września. Gniazdo Buduje na półkach skalnych, często w pobliżu wodospadów. Jaja 2–3 Wysiadywanie 21 dni Pisklęta Zdolne do lotu po ok.