Michael Johnson Parkes (ur. 24 września 1931 w Richmond, zm. 28 sierpnia 1977 k. Turynu) – brytyjski kierowca wyścigowy, uczestnik siedmiu Grand Prix Formuły 1.
Kariera Willy Mairesse i Parkes zajęli drugie miejsce w wyścigu 1000km Nürburgring w maju 1962 roku, zajmując w Ferrari drugie miejsce za Grahamem Hillem i Olivierem Gendebienem. Wyścig ten miał 44 okrążenia. W wyścigu 12h Sebring 1964 wraz z Umberto Magliolim zajął pierwsze miejsce przed Ludovico Scarfiottim i Nino Vaccarellą. W kwietniu 1966 roku wraz z Johnem Surteesem wygrał 620-milowy wyścig na Monzy.
Formuła 1 W Formule 1 zadebiutował w 1959 roku. W sezonie 1966 dwukrotnie zajął drugie miejsce: we Francji oraz 1966 (do którego to wyścigu wywalczył pole position). W Grand Prix Belgii 1967 złamał obie nogi, po czym zakończył karierę w Formule 1.
Inżynier Poza wyścigami Parkes pracował jako inżynier. W latach 1950–1962 pracował dla koncernu Rootes Group, początkowo jako praktykant. Jedną z jego ról była praca przy projektowaniu i udoskonalaniu samochodu Hillman Imp.
W 1963 roku Parkes dołączył do Ferrari Parkes jako inżynier ws. rozwoju samochodów drogowych, w szczególności 330 GTC. Po wypadku w Grand Prix Belgii 1967 opuścił Ferrari, dokąd wrócił na krótko w 1969 roku.