Broda i charakterystyczne spiczaste nakrycie głowy wskazują, iż możemy mieć tu do czynienia z jednym z pokonanych władców syryjskich, być może z Abdi-Milkutti, królem Sydonu. Obie postacie, nienaturalnie małe w stosunku do postaci króla asyryjskiego, wpatrzone są w niego i wznoszą ręce prosząc go o litość.
Na bokach steli umieszczone zostały dwie dodatkowe płaskorzeźby przedstawiające synów Asarhaddona. Z jednej strony ukazany został młody Aszurbanipal, noszący tradycyjny asyryjski strój, a z drugiej młody Szamasz-szuma-ukin, noszący strój babiloński. Stroje odnoszą się do państw, którymi - zgodnie z wolą Asarhaddona - mieli oni rządzić po jego śmierci (Aszurbanipal w Asyrii, Szamasz-szuma-ukin w Babilonii).
Inskrypcja Dolną część płaskorzeźby na przedniej stronie steli pokrywa długa inskrypcja zapisana pismem klinowym w języku akadyjskim. Opisuje ona zwycięską kampanię Asarhaddona z 671 r. p.n.e. przeciw egipskiemu władcy Taharce, zakończoną zdobyciem Memfis i asyryjskim podbojem całego Egiptu.
Na początku inskrypcji Asarhaddon przedstawia siebie jako pobożnego, oddanego bogom władcę, troszczącego się o ich kult i świątynie.