thumb|240px|Herb hrabiów Georg Olivier von Wallis (młodszy, 2 sierpnia 1673 w Wiedniu – 19 grudnia 1744 tamże) – austriacki feldmarszałek, hrabia Rzeszy, baron Carrighmain ze szlachty walijsko-irlandzkiej od trzech pokoleń w służbie cesarskiej.

Życiorys Syn Georga Ernsta von Wallisa (1637–1689) barona Carrighmain i Magdaleny (1655–1712) z domu von Attems, niekiedy nazywany „młodszym” dla odróżnienia od dziadka, Oliviera Wallisa (1600–1667). Bratem Georga Oliviera był hrabia (1677–1737), gubernator Siedmiogrodu.

Wallis był uzdolnionym wodzem wojsk habsburskich w licznych kampaniach; wsławionym zwłaszcza przez zdobycie Neapolu i Messyny w czasie wojny czwórprzymierza, gubernatorem twierdzy w Mesynie i Twierdzy w Moguncji.

Po nieudanej kampanii w VII wojnie austriacko-tureckiej 1735–1739, przegranej bitwie pod Grocką (22 lipca 1739) i utracie Belgradu z północną Serbią w następstwie traktatu belgradzkiego, co przyćmiło jego blask zwycięzcy. Wallisa uwięziono na rozkaz cesarza Karola VI w twierdzy Spielberg koło Brna. Po dziewięciu miesiącach, po śmierci cesarza, został zwolniony przez Marię Teresę. Następnie często wzywany był do Wiednia jako cesarski doradca.