Odtąd nosiła ona nazwę Dołhobyczów-Oszczów.
Odbudowany ze zniszczeń (na fundamentach spalonej świątyni) w latach 1950–1953, jednonawowy, drewniany kościół w Oszczowie stał się kościołem filialnym. W 1963 r. rektorem kościoła został ks. Bronisław Kijańczuk. Stopniowo Oszczów zdobywał samodzielność jako ośrodek duszpasterski, zaczęto tutaj prowadzić oddzielne księgi parafialne. Ponowne erygowanie parafii w Oszczowie nastąpiło 26 maja 1977 r., na mocy dekretu bp. Bolesława Pylaka.
Obok kościoła znajduje się dzwonnica, wybudowana z ofiar parafian w 1971 r. Wiszą tu dwa dzwony, wykonane w 1971 r. w ludwisarni Jana Felczyńskiego w Przemyślu.
Wyposażenie Z cenniejszych, zachowanych do dziś elementów wyposażenia kościoła można wymienić: drewniany, barokowy ołtarz główny z drugiej połowy XVII wieku tabernakulum z początków XVIII wieku późnobarokowy konfesjonał z drugiej połowy XVIII wieku, pochodzący z kościoła w Warężu monstrancja rokokowa z drugiej połowy XVIII wieku kielich mszalny gładki z XVIII wieku