André Frossard (ur. 14 stycznia 1915 w Colombier-Châtelot, zm. 2 lutego 1995 w Wersalu.) – francuski dziennikarz, pisarz i filozof katolicki pochodzenia żydowskiego (jego babcia była Żydówką), syn Ludwika Oscara Frossarda – założyciela Francuskiej Partii Komunistycznej. Wieloletni felietonista „Le Figaro”.
Jak sam opisuje, w wydanej w 1969 roku książce pod tytułem Dieu existe, je l’ai rencontré (Bóg istnieje, spotkałem Go), jako ateista doznał nawrócenia w 1935 roku po przypadkowej wizycie w kościele.
Członek Akademii Francuskiej od 1987 r. (zajmował fotel 2). Przyjaciel Jana Pawła II.
Oficer Legii Honorowej, odznaczony także Medalem Ruchu Oporu oraz Krzyżem Wojennym 1939–1945.
Twórczość La Maison des otages (1946) Histoire paradoxale de la IVe République (1954) Le Sel de la terre (1956) Voyage au pays de Jésus (1958) Les Greniers du Vatican (1960) Votre humble serviteur, Vincent de Paul (1960) Dieu existe, je l’ai rencontré (1969) La France en général (1975) Il y a un autre monde (1976) Les trente-six preuves de l’existence du diable (1978, wyd. pol.: 36 dowodów na istnienie diabła, przeł.