Lewis wszedł na wyposażenie armii brytyjskiej i rozpoczęto jego masową produkcję.
W czasie I wojny światowej Lewis wykorzystywany był nie tylko przez piechotę, ale także przez pierwsze czołgi i brytyjskie samoloty z tego okresu.
Amerykanie rozpoczęli użytkowanie tego karabinu w 1917 r., ale szybko został on zastąpiony ręcznym karabinem maszynowym M1918 (BAR).
W momencie wybuchu II wojny światowej Lewis był już konstrukcją przestarzałą, a armia brytyjska zdążyła przezbroić się w rkm-y Bren. Mimo to Lewis nie został wycofany z użytkowania, znajdując się na wyposażeniu jednostek Home Guard, a także stanowiąc broń pokładową niektórych pojazdów i samolotów. Po II wojnie światowej Lewisy zostały wycofane z użytkowania.
Opis konstrukcji thumb|Działanie automatyki broni Lufa karabinu była otoczona aluminiową osłoną zaprojektowaną w taki sposób aby w momencie wystrzału uchodzące gazy prochowe wciągały zimne powietrze do wnętrza osłony, chłodząc tym samym lufę i mechanizmy wewnętrzne. Zasilany z talerzowego magazynka obracanego przez mechanizm broni (bez własnej sprężyny i podajnika).
Teoretyczna szybkostrzelność wynosiła do 550 strzałów na minutę, karabin używał standardowej wtedy amunicji brytyjskiej 0,303 cala (7,7 × 56 mm R).