Kariera polityczna W 1893 znalazł się w grupie założycieli Postępowej Ligi Politycznej, regionalnej organizacji politycznej z Australii Zachodniej, która z czasem włączyła się w struktury tworzonej właśnie Australijskiej Partii Pracy (ALP). Po powstaniu Związku Australijskiego, w 1901 wystartował w barwach ALP w pierwszych federalnych wyborach parlamentarnych i został jednym z senatorów reprezentujących Australię Zachodnią. Sprawował następnie swój mandat w federalnej izbie wyższej nieprzerwanie aż do 1938 roku. W 1908 po raz pierwszy wszedł do rządu jako minister obrony w pierwszym gabinecie Andrew Fishera. Opuścił to stanowisko w 1909, lecz w latach 1910–1913 pełnił je ponownie. We wrześniu 1914 po raz trzeci stanął na czele resortu obrony i pozostał na tym stanowisku aż do 1921 roku, odpowiadając za sprawy wojskowe przez cały czas trwania I wojny światowej. Gdy w 1915 Andrew Fisher opuścił fotel premiera i zarazem lidera ALP, a jego miejsce zajął Billy Hughes, Pearce został wiceliderem partii u jego boku. W listopadzie 1916 w szeregach ALP nastąpił rozłam, zaś Pearce znalazł się w grupie działaczy, która odeszła z partii wraz z premierem Hughesem.