Klasyczne urządzenie STB posiada zwykle kilka wyjść, np.: SCART/Euro, służące do podłączenia klasycznego telewizora cyfrowe złącze HDMI z obsługą protokołu HDCP, służące do podłączenia standardowego telewizora modulator UHF, umożliwiający podłączenie STB do telewizora zwykłym kablem antenowym koncentryczne () lub optyczne cyfrowe wyjście dźwięku AC3/Dolby Digital.
Historia Pierwsze przystawki STB produkowane były od 1962 roku i służyły do odbioru programów telewizyjnych z pasma UHF. W Polsce przystawki produkowane były już po uruchomieniu Programu 2 w latach 70. Przystawki te były rozwiązaniem dla telewizorów które posiadały tylko wbudowany tuner VHF, ponieważ przystawka miała wbudowaną możliwość odbioru z VHF i nie było potrzeby odłączania kabla z przystawki. Jedną z polskich modeli przystawek jest Unitra ZTA-201. Przystawki produkowane były jeszcze przez kilkadziesiąt lat po wprowadzeniu pierwszych telewizorów z wbudowanymi dekoderami z pasmem UHF. mały|200x200px|Jedna z najstarszych modeli przystawek do odbioru kanałów z pasma UHF Obecnie dekodery STB pozwalają również na odbiór programów cyfrowych satelitarnych, naziemnych i kablowych o standardowej i wysokiej rozdzielczości w standardzie MPEG-2 lub H.264/MPEG-4 AVC czy też VC-1.