Jednak nie zdołał podołać roli faworyta do tytułu mistrzowskiego. Wystartował łącznie w 33 wyścigach, w ciągu których dwukrotnie stawał na podium, w tym raz na jego najwyższym stopnie. Uzbierał łącznie 198 punktów. Wystarczyło to na ósme miejsce w końcowej klasyfikacji kierowców. W tym samym roku wystartował w czterech wyścigach nowo powstałej Formuły Acceleration 1. Z dorobkiem 73 punktów został sklasyfikowany na czwartej pozycji w klasyfikacji generalnej.

W piątym roku startów w Mistrzostwach Europy Formuły 3 Szwed nawiązał współpracę z mistrzowską ekipą Prema Powerteam i spełnił swój życiowy sukces, sięgając po tytuł mistrzowski. W pierwszej połowie sezonu nie zapowiadało się jednak na taki scenariusz, gdyż ton rywalizacji nadawali debiutant z Monako, Charles Leclerc oraz Włoch Antonio Giovinazzi. Dopiero w drugiej połowie sezonu Felix był w stanie narzucić tempo rywalizacji i wyszedł na prowadzenie w klasyfikacji generalnej. Ostatecznie mistrzostwo zdobył różnicą aż 115,5 punktu. W trakcie sezonu Rosenqvist dwadzieścia cztery razy stawał na podium, w tym trzynastokrotnie na jego najwyższym stopniu. Warto odnotować, iż na włoskim torze Monza oraz niemieckim Nürburgringu zdominował rywalizację, wygrywając wszystkie trzy starty (w tym drugim przypadku zdobył także komplet pierwszych pól startowych oraz najszybszych okrążeń).