Uładzimir Iwanawicz Tarasau (, , Władimir Iwanowicz Tarasow; ur. 10 września 1948 w Szczytkowiczach) – białoruski ekonomista i polityk; doktor nauk ekonomicznych (odpowiednik polskiego stopnia doktora habilitowanego), profesor, naukowiec w dziedzinie polityki pieniężno-kredytowej, bankowości i wycen; członek opozycyjnej wobec Alaksandra Łukaszenki Zjednoczonej Partii Obywatelskiej oraz Społecznego Centrum Naukowo-Analitycznego „Białoruska Perspektywa”.
Życiorys Urodził się we wsi Szczytkowicze, w rejonie starodoroskim obwodu bobrujskiego Białoruskiej SRR, ZSRR. W 1975 roku ukończył Białoruski Państwowy Instytut Gospodarki Narodowej, w 1978 roku – aspiranturę w Instytucie Ekonomii Akademii Nauk Białoruskiej SRR. W 1989 roku uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych (odpowiednik polskiego stopnia doktora habilitowanego). Temat jego dysertacji doktorskiej brzmiał: Koszty społeczne niezbędne a cena nowej techniki. W 1997 roku (według innego źródła – w 1998 roku) uzyskał tytuł profesora.