Syberyjska Drużyna Ochotnicza (ros. Сибирская добровольческая дружина), zwana też Milicją Obwodu Północnego i Milicją Cieśniny Tatarskiej – oddział wojskowy Białych na Dalekim Wschodzie w końcowym okresie wojny domowej w Rosji

Oddział został sformowany pod koniec sierpnia 1922 r. we Władywostoku z inicjatywy gen. Anatolija N. Piepielajewa, który przybył do miasta na wezwanie głównodowodzącego wojskami Białych na Przymorzu gen. Michaiła K. Diterichsa. Syberyjska Drużyna Ochotnicza miała wesprzeć upadające pod naporem przeważających sił bolszewickich powstanie jakuckie pod wodzą Michaiła J. Korobiejnikowa. Oddział liczył ok. 720 ludzi (ponad 490 pochodziło z Przymorza, zaś ok. 225 przybyło wraz z gen. A.N. Piepielajewem z Harbinu). Wśród nich byli m.in. gen. Jewgienij K. Wiszniewski, czy gen. Wasilij A. Rakitin. Oddział miał na wyposażeniu 2 karabiny maszynowe. Jego znakiem był biało-zielony sztandar po jednej stronie, zaś po drugiej szeroka czerwona taśma po przekątnej ze złotym krzyżem. Generał A.N. Piepielajew wynajął 2 statki parowe (parochody) "Батарея" i "Защитник", ale okazało się, że nie mogły one za jednym razem przewieźć całego oddziału. Dlatego 31 sierpnia 1922 r. z Władywostoku wypłynęło jedynie 533 ludzi na czele z gen. A.N. Piepielajewem i gen. W.A. Rakitinem. Pozostali pod dowództwem gen. J.K.