Inną ważną inwestycją tego okresu było wybudowanie drogi bitej za cenę 58 tys. marek, poprowadzonej z Bytomia przez Szombierki w kierunku Bobrka. Drogę oddano do użytku w połowie 1861 roku.
W roku 1869 uruchomiono w Szombierkach najnowocześniejszą wówczas na Górnym Śląsku kopalnię węgla kamiennego Hohenzollern (pierwszy w Europie podziemny elektrowóz – 1883). Od tego momentu działalność rolnicza na terenie Szombierek zaczęła zanikać, co było widoczne zarówno w strukturze zatrudnienia mieszkańców, jak i w ogólnym krajobrazie osady. Pod koniec XIX wieku 80% mieszkańców Szombierek pracowało już w sektorze przemysłowym, natomiast rolnictwem zajmowało się zaledwie kilka osób. Powstanie i rozwój kopalni Hohenzollern wiązało się ze wzrostem liczby zatrudnionych, a co z kolei miało wpływ na coraz większe zaludnienie osady. Kopalnia zaczęła więc budować dla górników i ich rodzin nowe, zakładowe domy mieszkalne. Budowane przez kopalnię budynki mieszkalne były typowymi skromnymi domami robotniczymi, zbudowanymi z czerwonej nieotynkowanej cegły. mały|upright|Pozostałości KWK Szombierki: szyby Krystyna Istotnym punktem przy rozbudowie osady była modernizacja sieci dróg. Oprócz głównej szosy łączącej Bytom z Bobrkiem, wszystkie widoczne dziś asfaltowe ulice były wówczas polnymi traktami.