Seweryn Smolikowski (ur. w Twerze, zm. 29 października 1920 w Warszawie) – polski historyk filozofii, bibliofil, kolekcjoner sztuki, filantrop, członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.
Życiorys Był synem Seweryna i Melanii z Komajewskich. Uczęszczał do II Gimnazjum w Warszawie do 1867, podjął następnie studia prawnicze w Szkole Głównej Warszawskiej, które ukończył już po przekształceniu uczelni w Cesarski Uniwersytet Warszawski w 1874. W tym roku uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim stopień kandydata praw na podstawie pracy Izłożenie naczał pozitiwnoj fiłosofii i sociołogii O. Komta (opublikowanej w 1886).
Był wieloletnim redaktorem „Biblioteki Warszawskiej” (1874–1891), współpracował z Antykwariatem Polskim H. Wildera w Warszawie oraz Towarzystwem Biblioteki Publicznej w Warszawie. Zaangażowany w działalność charytatywną, pełnił funkcję prezesa Stowarzyszenia Dobroczynnego „Samarytanin”. Zgromadził bogaty księgozbiór (około 30 tysięcy tomów i druków od XVI do XIX wieku). W 1908 został członkiem rzeczywistym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.