Nawiązał szeroką współpracę z polską i zagraniczną prasą socjalistyczną, z periodykami społeczno-kulturalnymi i naukowymi.
Również w 1895 roku Kazimierz Kelles-Krauz powołany został na sekretarza komisji chłopskiej ZZSP, której celem było gromadzenie materiałów do spraw chłopskich i agitacji PPS na wsi oraz opracowanie specjalnej jednodniówki poświęconej sprawom chłopskim.
W 1896 rozpoczął studia w École libre des sciences politiques (studiując prawo, historię, ekonomię i socjologię), które ukończył z wyróżnieniem. Słuchał też wykładów w Collège libre des sciences sociales, gdzie w 1897 został wykładowcą w randze docenta. W 1901 po wygłoszeniu cyklu wykładów w Uniwersytecie Nowym w Brukseli otrzymał stopień doktora nauk społecznych. Osiedlił się ostatecznie w Austrii. W Wiedniu wstąpił na wydział prawa tamtejszego uniwersytetu. Oddalony od bezpośredniej pracy partyjnej napisał tu wiele prac z dziedziny filozofii i socjologii. W ostatnich dniach września 1902 odbył z Józefem Piłsudskim, w swoim wiedeńskim mieszkaniu, naradę w sprawie omówienia stanowiska PPS na wspólną konferencję przedstawicieli Vorstandu SPD w Berlinie. Obydwaj doszli wtedy do zgodnego przekonania, że stanowisko PPS winno być nieustępliweWiesław Bieńkowski. "Kazimierz Kelles-Krauz. Życie i Dzieło", str. 206. Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk.