Jako działacz ZZSP i PPS podejmował wielokrotnie problemy taktyki ruchu robotniczego. Od pierwszego jednak odczytu na posiedzeniu sekcji paryskiej (pt. Klasowość naszego programu) aż do końca życia trwała jego polemika z Centralizacją i Komitetem Zagranicznym PPS, a jego główne prace ukazały się poza organami tych partii. Uznanie prawa Polski do niepodległości, kwestia stosunku do SDKPiL i rosyjskiego ruchu robotniczego, wizja demokratycznego państwa i dążenia Kelles-Krauza do wypracowania odrębnego programu agrarnego dla partii były głównymi punktami sporu Kelles-Krauza z kierownictwem partii. Rozbieżność poglądów w tym zakresie w łonie partii stała się po jego śmierci powodem rozłamu w PPS. thumb|Kazimierz Kelles-Krauz z żoną, ok. 1903 r.
Życie prywatne Jego żoną była Maria Katarzyna z domu Goldsteyn (Goldsztejn), z którą wziął ślub 26 czerwca 1894 r. w RadomiuKazimierz Kelles-Krauz, Listy, Tom II 1898-1905. Pod redakcją i ze wstępem Feliksa Tycha. List Nr 635 wysłany z Wiednia 26 czerwca 1901. Strona 515. Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź. Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich. Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk. Wydział Nauk Społecznych. 1984. Ich córką była Janina (1898–1975), starszy kustosz Biblioteki PAN im. Ossolińskich we Wrocławiu. Miał pięcioro rodzeństwa oraz troje rodzeństwa przyrodniego.