W 1998 MPDC przekształcił się w Partię Sprawiedliwości i Rozwoju (PJD). W wyborach w 2002 oraz w 2007 Benkirane uzyskał reelekcję w parlamencie, a jego partia zwiększała swoją reprezentację, zdobywając odpowiednio 42 i 46 mandatów. 20 lipca 2008 został wybrany sekretarzem generalnym PJD, pokonując w głosowaniu poprzedniego lidera Sad ad-Dina al-Usmaniego.
W wyborach parlamentarnych z 25 listopada 2011 Partia Sprawiedliwości i Rozwoju pod jego przywództwem odniosła zwycięstwo, uzyskując 107 mandatów w 395-osobowym parlamencie. Zgodnie z nowymi przepisami konstytucji, król był zobowiązany wyznaczyć szefa rządu spośród największego ugrupowania w parlamencie. 29 listopada 2011 król Muhammad VI desygnował Benikranego na urząd premiera i powierzył misję sformowania rządu. Tego samego dnia został zaprzysiężony na stanowisku. Benkirane rozpoczął rozmowy na temat utworzenia koalicji z Partią Niepodległości, która zajęła drugie miejsce w wyborach z wynikiem 60 mandatów, a także z Socjalistyczną Unią Sił Ludowych (USFP) oraz Partią Postępu i Socjalizmu (PPS), dysponującymi odpowiednio 29 i 18 miejscami w parlamencie.