Narodowa Partia Pracy (ang. National Labor Party, NLP) – australijska partia polityczna o profilu socjaldemokratycznym i umiarkowanie nacjonalistycznym. Choć istniała tylko przez niecałe cztery miesiące, od listopada 1916 do lutego 1917, zdążyła przez ten czas być partią rządzącą na szczeblu federalnym, tworząc samodzielnie drugi gabinet Billy’ego Hughesa.

Okoliczności powstania Powstanie partii związane było z podziałem w łonie rządzącej w latach 1914-1916 Australijskiej Partii Pracy (ALP). Spór dotyczył tego, czy żołnierze pochodzący z poboru powinni być wysyłani na fronty I wojny światowej w Europie i na Bliskim Wschodzie. Obowiązujące wówczas prawo dopuszczało, aby poborowi pełnili służbę jedynie na terytorium Australii, natomiast wszelkie siły ekspedycyjne mogły składać się wyłącznie z ochotników. W miarę trwania wojny liczba ochotników systematycznie malała, co zagrażało zdolności Australii do dalszego udziału w tym konflikcie. Z tego względu prawe skrzydło ALP, mające w swych szeregach szefa partii i zarazem premiera federalnego Billy’ego Hughesa, lecz w skali całego ugrupowania będące w mniejszości, domagało się rozpisania referendum, w którym rząd poprosiłby obywateli o zgodę na wysyłanie poborowych na front. Propozycje te budziły sprzeciw m.in.