Biologia i ekologia Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od maja do czerwca. Nasiona rozsiewane są przez wiatr. Rośnie na glebach żyznych, bogatych w azot (roślina azotolubna). W Polsce pospolity na polanach, łąkach i przydrożach, spotykany jako chwast ruderalny. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla klasy (Cl.) Molinio-Arrhenatheretea i gatunek wyróżniający dla związku (All.) Aperion spicae-venti. Liczba chromosomów 2n = 14.
Zmienność Tworzy mieszańce ze szczawiem rozpierzchłym.
Zastosowanie Sztuka kulinarna: liście zawierające kwas szczawiowy są jadalne i używane w kuchni do przyrządzania zup, sosów i sałatek. Mogą też być zastosowane jako dodatek do różnego rodzaju mięs, m.in. ryb, cielęciny, wołowiny. Roślina lecznicza. Surowcem zielarskim są liście. Herbatka ze szczawiu pomaga przy dolegliwościach wątroby i nerek. Naparem płucze się owrzodzoną jamę ustną, przemywa czyraki i trudno gojące zranienia.
Przypisy
Kategoria:Rdestowate Kategoria:Rośliny lecznicze Kategoria:Warzywa Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza