Wiosną 2002 Ortiz przeszedł do innego zespołu ze stolicy, Club América, z którym odnosił największe osiągnięcia w swojej karierze. Już w swoim pierwszym sezonie w tej drużynie, wiosennym Verano 2002, wywalczył z ekipą prowadzoną przez Manuela Lapuente tytuł mistrza Meksyku, jednak wobec braku pewnej pozycji w pierwszym składzie, w styczniu 2003 na zasadzie wypożyczenia ponownie został zawodnikiem Club Necaxa. Po upływie sześciu miesięcy powrócił do Amériki, gdzie przez kolejny rok pełnił rolę podstawowego zawodnika zespołu. W 2004 roku zajął z nim drugie miejsce w rozgrywkach kwalifikacyjnych do Copa Libertadores – InterLidze. W rozgrywkach Clausura 2005 zanotował natomiast drugie w swojej karierze mistrzostwo kraju, jednak wówczas pozostawał już rezerwowym graczem w taktyce prowadzącego drużynę szkoleniowca Mario Carrillo.
W lipcu 2005 Ortiz został ściągnięty przez Raúla Ariasa, swojego byłego trenera z Necaxy, do klubu San Luis FC. W barwach zespołu z siedzibą w mieście San Luis Potosí występował przez dwa lata, w wiosennym sezonie Clausura 2006 jako podstawowy stoper odnosząc z nim wicemistrzostwo Meksyku, będące do dziś największym sukcesem w historii drużyny.