thumb|Szabrownictwo na ulicach San Francisco po trzęsieniu ziemi w 1906 roku Szaber – proceder przestępczy, polegający na grabieży mienia pozostającego bez opieki w wyniku klęsk żywiołowych, przewrotów społecznych lub konfliktów zbrojnych. Zjawisko znane od czasów starożytnychKodeks Hammurabiego § 25 za grabież w trakcie pożaru grozi śmierć przez spalenie..
Pochodzenie słowa W mowie przestępców z języka żydowskiego jidysz szaber oznaczał „łom” od hebrajskiego szabar – „łamać”Agnieszka Małocha: Żydowskie zapożyczenia leksykalne w socjolekcie przestępczym, [w:] Języki subkultur, red. Janusz Anusiewicz i Bogdan Siciński, seria „Język a kultura”, tom 10, Wydawnictwo Wiedza o Kulturze, Wrocław 1994, s. 151: „SZABER: jid. šaber „łom”, hebr. šābar „łamać”; por. też s. 131 i 167.. Karol Estreicher w publikacji „Szwargot więzienny” z 1903 r. podaje, że w gwarze przestępczej szaber to „dłuto, żelazo do łamania murów i świder do dziurawienia murów”Karol Estreicher, „Szwargot więzienny”, Kraków 1903 r., s. 80.. Podobnie uznaje Jan Karłowicz w „Słowniku gwar polskich” z 1907 r.Jan Karłowicz, Słownik gwar polskich, tom V, nakładem Akademii Umiejętności, Kraków 1907, s. 278. Kopaliński wiąże rzeczownik szaber z niem.